Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

2014 πασχαλινές ευχές....


Πάσχα 2014.... Μεγάλη Εβδομάδα 



είμαστε στον δρόμο της κορύφωσης του Θείου Δράματος αυτές τις μέρες και η σκέψη μας αγκαλιάζει όλους συγγενείς και φίλους μέσα από το νόημα που σηματοδοτεί το Θείο Δράμα... 
 Αγάπη, υπομονή, καρτερία και  προσδοκία της Αιώνιας Ζωής... 

καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα 
---------------------------------------------------

ΥΓ: Εύη, θα σε θυμόμαστε πάντα....πρόσχαρη και χαμογελαστή...

------------------------------------------




5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Χαιρετώ το καφενείο και τους θαμώνες.
Καφετζή που είσαι χάθκις ντίπ ,πές καμιά καλημέρα ή δεν αδιάζ';
Ηλιόλουστη μέρα σήμερα στο Μόναχο άλλα τσιμπάει λίγο.
Μετά τα δυσάρεστα του προηγούμενου μήνα ευχομαι να ακούμε μόνο ευχάριστα.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!!

Άντι κι λίγο απ' τα θκάμας.

Η Κώτσιος αραδάει του μπλάρι.
Σε νέα έκδοση!!!
Πρόγονη: Αρχές Θέρου 1980.

Η Κωτσιος καβάλα στου Μπλάρι,μεσ΄ τζέστη,ο ήλιος ντάλλα είχε κι λίβα ,μόνο τα τζιτζίκια κι που κι που κάνα τσιόνι λαλούσαν, φτάνει κάνα κιρό στου μαντρι, αμπδάει κάτ΄,πέρει του τρουβά του κρεμάει στ΄γκουρτσιά,κατηβάζει τα αγγειά, πηδικλώνει του μπλάρ' κι τα αφήνει να βουσκήσει,στου μπα'ί'ρι,α'ί'πχάτ μηριά.
Έκανει τ'ς δλειές φουκάλτσει τ'τζιουμπανουκάλυβα ,έμασει τα κάρνα ,πέταξει τ'ς στάχτης, ,τίναξει τα βιλεντζιά,μάζιψει κάνα δυό γκουτζιούπια κι πήγει να φουκαλίσει του στειρουμάντρι,ανοίγει τ'λυσιά,τι να δεί ένα γόνα κουπριά,βουνιές,γκαγκαράτζς,τσίρλεις.
Πήρει ένα στιγνό πουρνάρι κι αρχίντσει να μαζεύει τα χοντρά,μητά πηρει του φουκάλι κι φουκάλτσει,στου πάτου πήρει το λησγκάρι κι τ'ς πέταξει στου χουράφι.
Πέρει τα αγγιά,πλένει τα καρδάρια, τα στραγκ'στήρια κι κίντσει να μάσει του μπλάρ για να παένει να λαλήσει.
Φέρει κάνα δυό φούρλεις τρωίρου απ' του μαντρί,κατηβένει χαμπλά στου μπγιάδ', πθηνά του μπλάρ.Α'ι'πχάτ μηριά είχε ένα μπα'ί'ρι απαντμένο,του 'χαν δημένο μη βριζαμιά κι γύρου-γύρου του 'χαν σκαμέννου.
-Λές να πήγει κατ''κει.
Κατηβαίνουντας του μουνουπάτ κάτ ήταν κι κατηφουρκό,πατάει σι μιά στρουγγυλή πέτρα πέφτ΄κατα'ί' κι γκιλιούντας εφτασει στου μπα'ί'ρι κι σταμάτσει σι μιά μικρή πατλιά,εικεί είχε ένας λαγός γιατάκι,σκιάζιτει ου λαγός,κι όπως αμπήτσει να φύγει επήσει πάν στου Κώτσιου ανιθάρητους όπους ήταν,αρχινάει να σκούζ'
-Ουαάιι μι έφαγι.
Τηράει πθηνά του μπλάρ απου κεί ζ'πητρουτή,στου Βαλιώτκου απουκεί μηριά,ανεφκει παραπάν ζ'τ' Γκιάτα τ΄γούρνα, τζιούφους καντίπουτας ντίπ.
-Που πήγει 'ρα σκασμάρα για μπλάρ',κόσιψα του τόπου όλου. (λαβίζει μαναχός τ' απ' τ' νεύρα τ'.)
Ανεβαίνει στ΄ράχη ζ' Πρόγονη,ξηθλυκώνει του παλτό ,ιδρουσι....απόστασει,ντιακώνητει ζ' κλούτσα ,τηράει από 'δω, απού 'κει,πθηνά του μπλάρ.
Μέρος 1ο

Ανώνυμος είπε...

Μέρος 2ο

Α'ι'πέρα μηριά ζ Ντηλλιγκόκκα είνι ο παππούς η Βασίλτς ,ζαρουμενος σι μια πατλιά , τα γιδια να βουσκουν χαμπλά στη Λυγαριά μέσα στα πουρνάρια κι τα μπσά να έχν πηράσ' από 'δω μηριά κάτ' Πρόγονη.
-Ωωωωώ παππουουού Βασιιιιίλ.(πιριμεν' λίγο αφκριέτει,καμνιά απηλου'ί'α ντίπ,ξαναφουνάζ' πιό δυνατά)
Ωωωωωώώ παππουουουουού Βασιιιιιιίλ.
-Εεεεεέ....... (απηλου'ί'αιτει) .... ποιός φουνάαααααάζ' ααααρα;
-Ουού Κουσταααάκς είμιιιι άάά.....ου κουστάαααακςςς....... έεεέχασα του μπλάαααάρ ,του βλέεεεπς πθηναααά;
-Οοοόόχχχ άααρα πιδίιμ καλό ..... οοοοοόχχ ,δέε φαίνιτι,αλτό τ' άφκεις;;
-Πιδικλουμέεενου του 'χα.
-Ιπουτέέέργιανας σα να μαύριζει κάτι ,χαπλά ζ'τ΄Διουνύσ' του χουράφι.
-Ωώώώώ Κουουστάάάκ',χαμπλά ζ'τ' μαντρινιά,κάτ' απ' του μπα'ί'ρ' του Διουνύσ'.(Φουνάζ' απ' τ' Τζινουστηράχη ου Θουμούλας)
Μέχρι να κατέβει η Κώτσιους απ' τ΄ράχη ζ΄τ' Μπαρμπα-Διουνύσ' του χουράφι,του 'χει κι Βρύζα σπαρμένου τα γίδια αράτσαν απο 'δω μηριά του ιδιου κι τα σκλιά,κατηβαίνουντας απ' τ' δηξιά μηριά του διάργου κάτ'....
-Αάάπ τ'ν' άλλη μηριά κουστάκ΄στ' άλλο του χουράφ τ' Διουνύσ' απχάτ στ' μαντρινιά .
-Τι χαλεύει κατ' 'κεί ρα του γραψίμι.
Όρε κι τουν ακούν τα σκλιά,αρχινάν να γαυγούν κι τουν βάζν στου πουδάρ'.
Ου παππούς απ' τ' Ντηλλιγκόκκα κι ου Θουμούλας απ' τ'ν' Τζηνουστηράχη αρχίντσαν να χουίαζν.
-Τίίίααα Τιιίαα (που να ακούσ'ν αυτά)
Τα πουδάρια στουν ώμου η Κώτσιοτς,του κοντό κι τα σκλιά,του μπαίνει ένα μπάμπαλου (μυγάρ') στου μάτ',πατάει μια βουνιά κι σα δίνει μία κι σνάζει μέσ' ζ΄τ' πατλιά , τ' απίπκα ,τζουνίθκη,γρατσουνίσκι,φουρταρξαν πλιά,σκαπέτσαν ζούζουλα,λαχτάρσαν κι τα σκλιά.
Αγλήγουρα σκώνητει απ' του φόβου τ' ,τα σκλιά γύρσαν τσουπίσους,περι θάρρους κι σαν τα πηρλαβαίν' τς πλακιές κι τς βρισιές,κοιτάει κι τα χέρια τ'....
-Λέλει μακιλεύκα ,γαμώτ' τα παλιόσκλα.
Κατηβαίνει ζτ μαντρινια, του μπλάρ βουσκουσει, ζγώνει κουντά του ξηπιδικλώνει ,ανηβαίνει ψηλά του δίνει μια στα λαγκώνια ,σκιαζητει του μπλάρ ,ανιθάρητου οπως ηταν ,αρχινάει να κλωτσάει κι να πλαλάει στου μαντρί σταμάτσει.
Φουρτώνει τα αγγιά κι κιντσει να παει να λαλήσει......

Χαιρετώ Κώτσιος Μόναχο.
ΥΓ.Καφετζή έβαλες κι καινουρια ανάρτηση ξικίντσα να γράφω από το πρωί κι τελείωσα τώρα. σι ένα δεν τα παίρνει κι τα 'βαλα σε δυό.

Ανώνυμος είπε...

μουδιασμένο από τον πόνο όλο το χωριό το Πάσχα...
Η Εύη, πάντα διακριτική,ευγενής και χαμογελαστή,ανοιχτές οι πόρτες του ΑΧΕΠΑ κι αυτή πάντα δίπλα στην ανημπόρια και την αρρώστια όσων την χρειάζονταν,συγγενών και χωριανών...
Και ο Αντώνης, ο Αντωνάκης μας, ο μικρός ξάδερφος, πάντα με το αστείο, εργατικός και χαμογελαστός,κακή κουβέντα από το στόμα του δεν άκουγες, παντού μόνο φίλους δημιουργούσε...
και λίγο πριν ο Νίκος, τέτοιος κι αυτός, με το χαμόγελο πάντα...
"πεθαίνει νέος αυτός που τον αγαπούν οι θεοί", λέγαν οι αρχαίοι πρόγονοι κι ο λαός μας λέει "οι καλοί νέοι πεθαίνουν"...ποιος ξέρει...μεγάλος όμως ο πόνος των δικών τους και όλων όσων τους αγαπούσαν,ανείπωτη η θλίψη,δε χωράει στις λέξεις...
καλό ταξίδι σας,δύναμη σ' αυτούς που έμειναν πίσω,να αντέξουν το χαμό σας...

Δήμητρα

Ανώνυμος είπε...

Καλημερα σε ολους του θαμωνες του καφενειου!Αλλο ενα Πασχα στο χωριο βλεποντας φιλους συγγενεις!! θα ηταν πολυ πιο ομορφα αν δεν συνεβαινε το τραγικο γεγονος με τον χαμο του Αντωνη, δεν υπαρχουν λογια σε αυτες τις περιπτωσεις..Ειναι η πρωτη φορα απο το 1997 που ερχομαι στο χωριο να βλεπεις προσωπα σιωπηλα , με δακρυα στα ματια να προσπαθουν να πιστεψουν τον χαμο του Αντωνη!

Μπουρας Κωστας

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητοί χωριανοί καλησπέρα
Μετά από συζήτηση μελών του Δ.Σ. και του συλλόγου, αποφασίστηκε ότι το φετινό καλοκαίρι θα συνεχιστεί η παράδοση των εκδηλώσεων του Αυγούστου στο χωριό μας. Βέβαια, επειδή πολλές απώλειες νέων και αγαπημένων ανθρώπων ζήσαμε, οι εκδηλώσεις δε θα έχουν τον πανηγυρικό χαρακτήρα των προηγούμενων χρόνων, αλλά θα έχουν πιο ήρεμο χαρακτήρα, με επίκεντρο τη φύση και τα παιδιά, τα οποία λαχταρούν και περιμένουν τις μέρες αυτές. Έτσι, προτείνουμε να ανταμώσουμε όλοι για ένα δεκαήμερο, 5-15 Αυγούστου και οι εκδηλώσεις να γίνουν από 12 Αυγούστου, ημέρα Τρίτη, έως και 16 Αυγούστου, Σάββατο. Θα περιλαμβάνουν θερινό σινεμά, παράσταση θεάτρου, πικ-νικ στον Αϊ-Δημήτρη με παραδοσιακά παιχνίδια, οδοιπορικό, παραδοσιακές πίτες, έκθεση φωτογραφίας, θεματική ζωγραφική και δημιουργικές δραστηριότητες των παιδιών, μοντέρνους και παραδοσιακούς χορούς από τα παιδιά και βραδιά νεολαίας. Το πρόγραμμα με τις ακριβείς ημερομηνίες θα ανακοινωθεί στο επόμενο διάστημα.
Επίσης, σας ενημερώνουμε ότι στόχο του φετινού καλοκαιριού αποτελεί και η φροντίδα στο εκκλησάκι του Αϊ- Λιά. Οι χωριανοί στην Αυστραλία, με πρωτοβουλία της Χρυσούλας Καραβέντζα, συγκέντρωσαν και έστειλαν ήδη ένα σημαντικό ποσό για το σκοπό αυτό. Ο Σύλλογος και ο παπα-Βασίλης θα διαθέσουν όσα χρήματα μπορούν, για να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες. Φέτος, το Σάββατο 19 Ιουλίου, παραμονή της γιορτής του προφήτη Ηλία, θα γίνει στο εκκλησάκι ο εσπερινός, μετά από πολλά χρόνια. Ας είμαστε εκεί όσοι μπορούμε, θα είναι όμορφα.
Το Δ.Σ. του συλλόγου